Χορτοφαγία στα παιδιά: Σωστή επιλογή;

Η χορτοφαγία είναι μια διατροφική στάση που κερδίζει ολοένα περισσότερα άτομα παγκοσμίως. Πολλοί οργανισμοί και σύλλογοι (Ακαδημία Διατροφής και Διαιτολογίας, Σύλλογος Διαιτολόγων Καναδά, Αμερικάνικη Ένωση Καρδιολογίας, Αμερικάνικη Διαβητολογική Εταιρεία) τοποθετούνται θετικά απέναντι στην χορτοφαγία και υποστηρίζουν ότι μια καλά σχεδιασμένη χορτοφαγική διατροφή καλύπτει τις διατροφικές ανάγκες των ατόμων σε όλο τον κύκλο ζωής και προάγει την υγεία. Μεταξύ άλλων η χορτοφαγία φαίνεται να βοηθά  στην προστασία από διαβήτη τύπου 2, ισχαιμικά επεισόδια, υπέρταση, κάποιους τύπους καρκίνου και παχυσαρκία.
Με βάση τις παραπάνω πληροφορίες μπορεί να υποστηριχθεί ότι η υιοθέτηση χορτοφαγικών συνηθειών μπορεί να είναι πολύ ωφέλιμη στα παιδιά. 
Ωστόσο η απόφαση αυτή δεν θα πρέπει να παίρνεται "ελαφρά τη καρδία" και παρακάτω παρατίθενται κάποιοι προβληματισμοί.
Το ιδανικό διατροφικό μοντέλο για ένα παιδί πρέπει να πληρεί κάποιες προδιαγραφές:
  • Να καλύπτει τις διατροφικές του ανάγκες
  • Να προάγει την ανάπτυξη του
  • Να είναι ασφαλές
  • Να είναι εφαρμόσιμο και πρακτικό
  • Να προσδίδει ποιότητα ζωής και απόλαυση
Είναι δεδομένο ότι ένα παιδί:
  • Έχει αυξημένες διατροφικές ανάγκες λόγω ανάπτυξης
  • Τρώει μικρότερες ποσότητες φαγητού και χορταίνει πιο εύκολα
  • Μπορεί να εμφανίσει ξαφνικά απέχθεια σε τρόφιμα που πριν κατανάλωνε
  • Μπορεί να αρνηθεί να δοκιμάσει νέα τρόφιμα (νεοφοβία)
  • Επηρεάζεται ισχυρά αρχικά από το οικογενειακό περιβάλλον και στην συνέχεια από το περιβάλλον του σχολείου και των φίλων του.
Με αυτά τα δεδομένα και με το σκεπτικό ότι στην Ελλάδα η διατροφή του μέσου παιδιού κάθε άλλο παρά υγιεινή είναι, ίσως η επιλογή ενός χορτοφαγικού πλάνου με αρκετούς περιορισμούς να μην φέρει θετικά αποτέλεσμα. Αντίθετα, μπορεί να διαφοροποιήσει το παιδί από τους συνομηλίκους του σε μεγάλο βαθμό, να αυξήσει το άγχος γύρω από τη διατροφή κι αν δεν σχεδιάζεται σωστά να επιφέρει ελλείψεις σε θρεπτικά συστατικά.

Είναι προτιμώτερο:
  • Να ακολουθώνται οι γραμμές της υγιεινής μας μεσογειακής διατροφής που ούτως ή άλλως δεν προάγει την συχνή κατανάλωση κόκκινου κρέατος, αλλά την κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, οσπρίων, ψαριών, ελαιολάδου.
  • Να διδαχθεί στο παιδί η έννοια της ισορροπημένης διατροφής που σποραδικά μπορεί να συμπεριλάβει και ανθυγιεινά τρόφιμα στο πλαίσιο της κοινωνικής ζωής.
  • Να αφεθεί το περιθώριο στο παιδί περνώντας στην εφηβεία ή και στην ενήλικη ζωή να αποφασίσει αν το μοντέλο της χορτοφαγίας είναι αυτό που του ταιριάζει έχοντας ωστόσο μία καλή βάση για να ξεκινήσει. Και στην εφηβεία ωστόσο χρειάζεται σωστή καθοδήγηση από επαγγελματία διαιτολόγο για να ακολουθείται η χορτοφαγία ιδανικά.


Αν ωστόσο αποφασιστεί από τον γονιό να ακολουθηθεί χορτοφαγική διατροφή, θα πρέπει να γίνει όσο το δυνατό λιγότερο περιοριστική (άλλωστε υπάρχουν πολλά επίπεδα χορτοφαγίας) και με τακτικές εξετάσεις που θα ταυτοποιούν ότι οι ανάγκες του παιδιού καλύπτονται.