Μαθαίνω παίζοντας: Ιστορία "Τρώμε όταν πεινάμε!"

Τα ζωάκια του δάσους κάνουν πάρτυ. Έχει τα γενέθλια της η μικρή ελεφαντίτσα. Όλα έχουν μαζευτεί σε ένα ξέφωτο. Εκεί μπορείς να δεις όποιο ζωάκι σκεφτείς! Έχουν φορέσει όλοι τα καλά τους! Τι όμορφα είναι όλα με τα λυγερά κορμάκια τους! Η μικρή τίγρης, η μαϊμουδίτσα, ο πάνθηρας, το ελαφάκι, η καμηλοπάρδαλη και πολλά άλλα ζωάκια.

Η μαϊμουδίτσα παίζει τύμπανο και όλα τα ζωάκια χορεύουν. Ώσπου το ελαφάκι αναρωτιέται: «Η ελεφαντίτσα δεν ήρθε ακόμη. Τι συμβάινει?»  Η καμηλοπάρδαλη υψώνει τον ψηλό λαιμό της και κοιτάει προς το σπίτι της ελεφαντίτσας. Βλέπει την ελεφαντίτσα να έρχεται αργα αργά και λυπημένη. Τι να είχε συμβεί?

Λοιπόν, παιδιά να σας πω. Η ελεφαντίτσα κάποιες φορές δεν ακούει το στομαχάκι της και τρώει περισσότερο απ'ότι χωράει το στομαχάκι της. Σαν σήμερα που από το πολύ φαγητό και γλυκό φούσκωσε η κοιλίτσα της και ένιωθε άσχημα. Πρέπει κάποιος να της θυμήσει πως απολαμβάνουμε το φαγητό μας και ακούμε το σώμα μας! Πάμε όλοι μαζί!

Τρώμε όταν πεινάμε! 

Όταν το στομαχάκι κάνει γουρ γουρ

στην κουζίνα πάμε όλοι,βουρ!

Κινούμαστε πολύ

κάθε στιγμή

 Σώμα να εχουμε δυνατό

Όμορφο και λυγερό!

Η ελεφαντίτσα έφτασε. Λίγο κατσουφιασμένη είναι παιδιά, ας της φτιάξουμε το κέφι! Όχι τρώγοντας, χορεύοντας!

Τα ζωάκια έπιασαν την ελεφαντίτσα από το χέρι και χόρευαν ασταμάτητα και η ελεφαντίτσα διασκέδασε με την ψυχή της! Από εδώ και στο εξής αποφάσισε να ακολουθήσει τις συμβουλές που ξεχώρισε:

Διαλέγουμε τι τρώμε

Αργά πολύ μασάμε

Μυρίζουμε το φαγητό

Απόλαυση κάθε λεπτό

 

Σαν έρθει η λύπη ή η χαρά

κάνουμε μια αγκαλιά

Τρώμε όταν πεινάμε

Τρώμε όταν πεινάμε

Γιατί θέλουμε το σώμα μας

Όμορφο να κρατάμε!